|
Camping Perticara
Via Serra Masini10/d
61015 Novafeltria, Italia
+39 335 7062260
Nieuwsbrief najaar 2004
Beste allemaal,
Ons eerste lustrum zit erop!! Dat we een heel seizoen
lang ons 5 jarig bestaan hebben mogen vieren, dat hebben we geweten.
Kaarten, bloemen, flessen wijn, eigengemaakte cadeautjes, een geborduurd
schort, delftsblauw schaaltje (met snoep) en vooral heel veel lieve, goede
wensen hebben we gekregen. Geweldig!!! Het is echt hartverwarmend als je
merkt hoe onze gasten meeleven met het wel en wee van onze camping. Veel
"oud"-gasten maar ook nieuwe gasten hebben aandacht besteed aan het feit dat
we dus alweer 5 jaar oud waren. De tijd vliegt en we gaan op naar ons tweede
lustrum.
Er is in de afgelopen 5 jaar veel gebeurd maar met heel
veel plezier kijken we terug op dit zesde seizoen. Het voorseizoen kenmerkte
zich door de geweldige sfeer die er was op de camping. Het was minder goed
weer voor de zonaanbidders (vooral in de maand mei), het was te koud, nat en
te winderig. De voorjaarsvakantie in mei, viel dan ook letterlijk en
figuurlijk bijna in het water. Maar niet getreurd na regen komt absoluut
zonneschijn! De sportieve campinggast heeft echter genoten van het feit dat
het niet zo warm was. Heel, heel veel kilometers zijn er gewandeld. Voor ons
is het iedere keer weer leuk om te horen en te merken hoe enthousiast de
gasten terugkeren van hun wandelingen. Sommige treffen het echt en komen
herten, vosjes, slangen en bergen vlinders tegen. De bloemen zijn zeker voor
de kenners iedere keer weer een openbaring. De verscheidenheid aan
orchideeën, hyacinthen, irissen en cyclamen, zomaar in het wild blijven
bijzonder.
Na gedane arbeid (wandeling) was het goed toeven op het
terras. De gezamenlijke maaltijden, oftewel de jubileummenu’s waren een
groot succes! Tijdens het EK-voetbal veranderde dit in voetbalmenu’s.
Gelukkig was de temperatuur zo gestegen dat het voetbalminnend publiek
"binnen" voor de beeldbuis "hing" en de voetbalhaters gezellig op het terras
onderwerpen aansneden die helemaal niets met voetbal te maken hadden. Viel
er een doelpunt, dan was het gejuich tot in het dorp Perticara te horen.
Zelfs onze buitenlandse gasten hulde zich in het oranje!
Toen werd het hoogseizoen, camping vol, ontzettend
gezellig en prachtig weer. Misschien leuk om te weten maar we hebben een
periode gehad dat er meer dan 130 jongeren waren in de leeftijdsgroep tussen
de 3 en 16 jaar. Dat betekende dus waterpolotoernooitjes,
voetbaltoernooitjes en zelfs een heuse dropping. In het donker en dwars door
de weilanden kwamen de jongelui weer terug. Een andere sportieve onderneming
was de tocht naar de ruïne van Maiolo. Onderleiding van "onze"
ontdekkingsreizigers Lucy en Ruud vertrok een groep van 25 sportieve
wandelaars naar Maiolo. Stevig klimmen en klauteren en niet te vergeten
afdalingen waarbij sommige de "biltechniek" moesten gebruiken, werden
beloond met een schitterend uitzicht over de vallei van de Marecchia. Voor
de kleintjes was er natuurlijk een aantal keren de zaklampenoptocht. Vooral
spannend als het bijna donker wordt. Volgens Linda en Janine kwam je
misschien wel giraffen of tijgers tegen. Maar de nuchtere Hollandse kinderen
wisten ze wel gerust te stellen. Die heb je alleen in de dierentuin! Elke
woensdagavond was het trouwens ook feest in het jeugdhonk, Voor de kleintjes
was er en heuse kinderdisco en dat was ontzettend gezellig. Voor veel jonge
kinderen blijven de knutseluurtjes favoriet!
De verbouwing van de keuken, vorige winter, is niet
voor niets geweest. Onze twee Italiaanse kokkinnen hebben zich een slag in
de rondte gewerkt en heel wat kilo’s pasta weggewerkt. Dit jaar stond er
naast de pasta ook vlees op de kaart, dat hebben we geweten... De
biefstukken vlogen namelijk de keuken uit en de slager heeft aan het einde
van het seizoen eindelijk een nieuwe auto gekocht. Ik denk dat heel veel
campinggasten daar aan hebben bij gedragen.
Wat we zeker moeten vermelden is de ontdekking (door
een campinggast) van "de waterval". Op 40 minuten rijden van de camping ligt
een zogenaamde “Cascade”. Na een wandeling van 10 minuten kom je op een plek
waar het water voortdurend naar beneden klettert en vooral op rustige
doordeweekse dagen is het heerlijk toeven. De kleintjes bouwen er dammetjes
en de onverschrokken jeugd springt van een behoorlijke hoogte in een klein
meertje. Een ding weet ik wel, het water is er ijskoud!! Dat de Italianen
daar hun ogen uitkijken naar de mooie blonde lange Hollandse meiden mag
logisch zijn als je de foto ziet die bij deze nieuwsbrief zit. En zo zie je
maar weer, elke keer weer worden wij verrast door de geheime van deze streek
die zichzelf langzaam prijsgeeft.
Toen werd het september. Traditiegetrouw met al de
campinggasten naar het klassiek concert in het eeuwenoude kerkje van
Montetiffy. Een succes! Deze keer weer "goud van oud" met een strijkorkest!
Ook de 5 hectare grote markt in Pugliano was een bezoek waard.
Inmiddels begon het bij ons te kriebelen, want de
voorbereidingen voor de winter lagen op de loer. We moesten nodig aan het
werk. Het hele seizoen zagen we het al langzaam gebeuren. De ligweide van
het zwembad was aan het zakken. Door scha en schande wijs geworden wisten we
dat er maar één oplossing is en dat betekende weer een muur bouwen.
Inmiddels geroutineerd kwam 20 september weer de “boormachine” het terrein
op en werden er 19 gaten geboord die 8 meter de grond ingingen en 60
centimeter doorsnee hadden. Betonijzer erin en beton er achteraan en met
twee dagen stonden de palen in de grond. Twee weken verder en heel veel
beton later stond er weer een heuse muur. Inderdaad u begrijpt het goed
rondom de ligweide bij het zwembad. De ligweide is door deze ingreep wel een
stuk groter geworden en het gat dat er lag na het bouwen van de muur moest
wel weer worden dichtgegooid. Daar was weer heel veel grond voor nodig. Nu
zijn er genoeg "bulten" aanwezig die afgegraven kunnen worden. Maar de grond
moest wel van een beetje ver komen. Het gevolg was dat er dagen lang met een
grote shovel heen en weer gereden is. Sommige campinggasten vonden dat niet
leuk. Anderen daarentegen vonden al die reuring op de camping heel
interessant en genoten van het schouwspel. Hoe dan ook voor 1 oktober was de
klus geklaard en inmiddels weten wij dat het keurig op tijd was.
Eveneens is er een aardige hoeveelheid grond aangevoerd
om de plaatsen aan het einde van het seizoen weer in orde te brengen. Deze
grond is niet zomaar grond maar echte lava bij Pompei vandaan!! Lekker
vruchtbaar en heel wat makkelijker te bewerken als klei. Dus zijn inmiddels
alle kuilen weer ge�ffend en alles wat kaal was is weer groen. Kilo’s
graszaad zorgen weer voor een groen kampeerveld al vragen wij ons eerlijk
gezegd wel eens af waarom we dit toch steeds weer doen. Immers drie
kampeerders verder en je ziet er helemaal niets meer van.
In deze periode stromen de reserveringen voor het
komend seizoen al weer binnen, veel nieuwe gasten wagen het erop om naar
Perticara te komen en allemaal willen ze op het gras! Daarom doen wij dus al
die moeite om weer een groene camping te krijgen. En om ook in de zomer de
camping groen te houden gaan we in maart een druppelbevloeiings installatie
aanleggen. Over de camping komt een dikke kilometer buis te liggen die al de
bomen en planten regelmatig "automatisch" van water gaan voorzien. We hebben
namelijk goed kunnen merken dat (veel) water in de maanden mei en juni
ontzettend helpt om de boel te laten groeien. Wat ook helpt is gewone
koeienmest. Daarom is er in september door de plaatselijke boer flink
geploegd en zijn de beide trapveldjes onder de camping nu lekker groen. Een
ander fenomeen waar onze gasten mee te maken krijgen in het komende jaar is
een heus HEK!! Ja, ja, de provincie krijgt haar zin en inmiddels staat er
bij de ingang van de camping een echt hek. Vanaf het terras kunnen we dit
met afstandsbediening open en dicht doen. Gelukkig misstaat het niet. Een
ding is zeker, de nieuwsgierige Italiaan kan nu geen (nachtelijk) rondje
meer maken over de camping.
Beste lezers, het mag duidelijk zijn, we blijven bezig,
maar we genieten ook van onze rust en vrijheid in deze maanden. Om eerlijk
te zijn krijgen we er ook alweer zin in om de eerste gasten te kunnen
verwelkomen. Eind april gaat "het hek" letterlijk en figuurlijk weer open.
Deze keer hopen we weer op warme, zonnige weken in mei en juni.
Maar eerst de feestelijke decembermaand!
Wij wensen iedereen ontzettende goede feestdagen en
vergeet bij de goede voornemens van 2005 niet om aan Perticara te denken.
Bert en Nel