Nieuwsbrieven deel 2
Het
heeft even geduurd maar daar is die dan: op de valreep van het jaar
2003 onze nieuwsbrief. Voor een groot deel van de lezers geen
verrassing, maar voor veel lezers de eerste nieuwsbrief die zij
toegestuurd krijgen. Bij het inschrijven op de camping vragen wij
altijd naar het e-mailadres en wel, dit is een reactie daarop.
Zo aan het einde van het jaar hoor je terug
te kijken en wij doen dat met veel plezier. Het was een geweldige
zomer! Een zomer zoals je er als campingeigenaar wel honderd wil. Dan
praten wij natuurlijk over het weer. Dit jaar hebben wij weer kunnen
ervaren hoe heerlijk het is om op 600 meter hoogte te wonen en te
werken. Ondanks de temperaturen die in Italië rond de veertig graden
schommelden, was het prima uit te houden op "onze berg". Wel
zorgde de extreme warmte voor wat verdwaalde windhoosjes en soms ging
er wel eens een parasol de lucht in. Daar bleef het gelukkig bij.
Voorjaar
Maar
laten wij deze terugblik bij het begin beginnen. Dan starten we in de
maand april waarin we nog heel hard moesten werken om de camping op
tijd klaar te hebben. De bouw van "de muur" was pas in maart
klaar en toen moest er nog even een ander muurtje gebouwd worden omdat
er na de sneeuw, gevallen in januari, weer een stuk was weggezakt. Al
met al was de schade na de winter groot. Compleet vernielde wegen en
een grote baggerbende. Maar met man en macht is er gewerkt.  Toen
de eerste campinggasten arriveerden, was de camping klaar. Vooral ons
nieuwe toiletgebouw is onze trots. Het hele jaar door hebben wij daar
dan ook de nodige complimenten voor gehad.  Voor
heel veel gasten was het een uitkomst dat er niet meer bij de minste
of geringste (plas)aandrang naar boven geklommen hoefde te worden. Het
voorseizoen was heel hectisch en druk. Dit mede door onze deelname aan
de campingcheque. Een actie die wij overigens niet meer herhalen. Onze
ervaringen zijn niet allemaal positief en wij willen weer terug naar
ons niveau van kwaliteit, gastvrijheid en gezelligheid zoals wij ons
herinneren uit de voorgaande vier jaar.
Restaurant
In het
voorjaar hebben wij ook onze eerste stappen gezet met het runnen van
een restaurant. Oftewel ons terras onderging een metamorfose zo tegen
zeven uur in de avond, de schortjes gingen voor en het gas werd
aangestoken. Het hebben van "een restaurant" geeft wel een
nieuwe dimensie aan het runnen van een camping. Het streven naar
perfectie gaf wel eens strubbelingen tussen Bert en mij, maar we
hebben het met veel humor weer overleefd! Ook in de keuken was de
spanning soms om te snijden, maar ook hier is veel gelachen als de
borden spaghetti op de vloer terecht kwamen in plaats van op de tafel.
En dan
het werken met een Italiaanse kokkin.  Een
advies voor iedereen die dat van plan is: doe wat ze zeggen en strijk
ze niet tegen de haren in, want ze laten de boel de boel en gaan een
heerlijke discussie met je aan terwijl er twintig mensen zitten te
wachten op hun eten! Nogmaals het plezier in het runnen van een
restaurant heeft overheerst.  Dit
heeft tot gevolg dat we komend seizoen gaan uitbreiden. Niet alleen
een verbouwing van de keuken maar ook uitbreiding van onze kaart. In
de nieuwe keuken komt een professioneel gasfornuis. Dan mag mijn eigen
fornuis blijven staan waar het in de winter staat, namelijk in onze
privé keuken. Ja, ja, veel gasten hebben dit niet geweten maar
afgelopen jaar is er gewoon gekookt op ons eigen privé-gasfornuis. Nu
begrijpen jullie ook onze capaciteitsproblemen. Ga er maar aan staan,
bij een temperatuur van veertig graden op een vierpits kooktoestel
voor zeventig mensen eten koken. Maar alles went, waren we in het
voorseizoen bijna in paniek als er twintig personen kwamen eten, in
het naseizoen draaiden we daar onze hand niet meer voor om. Ondanks de
uitbreiding van de kaart komend seizoen blijft ons motto: goed en
goedkoop! Zo hoeft er bij ons geen "pane e coperta" betaald
te worden. Dat scheelt in het vakantiebudget.
Zomer
Ik
vertelde al dat de zomer warm, druk en gezellig was. Omdat het voor
veel gasten te warm was om voor toerist te spelen, bleven heel veel
gasten lekker bij het zwembad. En de kinderen... die hebben heel, heel
veel spelletjes gedaan. Soms zaten de eerste al om 8.30 achter het
monopoly, risk, stratego of wat voor spel dan ook. Geweldig om te
zien. Vaak denk je dat kinderen dit niet meer kunnen en er alleen nog
maar met de computers gespeeld kan worden. Maar bij ons op het terras
lag het bewijs dat er nog heel fanatiek spelletjes gedaan kunnen
worden. Een heel leuk voorval is dat er tegen het einde van het
seizoen een pion verdwenen was. Bij het spel stratego is dit echt een
gemis. Maar wie schetst onze verbazing toen er, door de inzet van een
gast, keurig over de post een gloednieuwe pion arriveerde. Deze was
"gewoon" aangevraagd bij de fabriek. Hartverwarmend is deze
inzet van campinggasten die zo meeleven met het wel en wee van onze
camping. In dit kader houden wij ons dan ook aanbevolen voor uw oude
spelletjes. Gooi ze niet weg, maar leg ze in de caravan. Hier krijgen
ze een tweede leven en met heel veel plezier!
 Dit
jaar was ook de kinderanimatie even anders dan anders. Niet alleen
maar gericht op de kleintjes en het knutselen, maar dit keer ook
complete olympische spelen, biatlons, zaklampentochten en natuurlijk
de kinderdisco. Menig ouder heeft gekeken naar de inzet van hun kroost
en af en toe gedacht...: "wanneer is het onze beurt"? Linda
en Janine hebben zich letterlijk en figuurlijk in het zweet gewerkt en
belangrijker is...... zij komen volgend seizoen weer terug!!!! Nu we
het toch over ons team hebben, er is door iedereen keihard gewerkt en
liep alles als een trein.
Merlijn, Len, Jurriën, Linda, Janine en Pieter-Bas ook via deze
nieuwsbrief nogmaals hartelijk dank voor jullie inzet.
Naseizoen
Toen
werd het langzaam half augustus en werd het een stuk rustiger op de
camping. De laatste twee gezinnen met kinderen bleven tot september en
wij zullen ze niet snel vergeten. Zij kwamen uit het zuiden en dat
staat natuurlijk al voor een stukgezelligheid. Neem daarbij hun
muzikale en vocale kwaliteiten en dan heb je live-muziek op het
terras. Dit waren de avonden die na een druk hoogseizoen ook voor ons
een gouden randje hebben. 
In de
maand september zakte de temperatuur en kregen we zelfs af en toe een
buitje. Dit speelde de plaatselijke activiteiten wel eens parten, maar
die regen was hard nodig. Zo kan ik mij herinneren dat ik mopperde
tegen een inwoner van Perticara op de regen die even uit de lucht
viel. Geheel terecht werd mij verteld dat die regen een zegen was voor
het land en de bewoners, want iedereen snakte naar water. Door de
aanhoudende droogte was de bron waar de omgeving van Perticara water
uit krijgt helemaal droog. Water werd middels tankauto's aangevoerd
naar een centraal punt. Op de camping hebben we daar helemaal niets
van gemerkt. Uit elke kraan kwam water van zeer goede kwaliteit.
Echter een sproeiverbod was er wel. Ook hebben wij aan onze gasten
gevraagd om heel zuinig te zijn met water. Wij Nederlanders staan niet
zo vaak stil bij dit fenomeen en wij wassen gewoon onze auto en
springen meerdere keren per dag onder de douche. Maar hier krijgt het
hebben van water toch een andere betekenis. Wij zullen maar niet
vertellen wat de kosten van het watergebruik waren,
want dan ontnemen wij jullie je nachtrust.
En
toen was het eind september en... inderdaad de eerste bulldozers en
kranen reden het terrein weer op. In een mum van tijd was er een groot
deel van de helling tussen het eerste en tweede terras weg gegraven.
De grond was perfect om te bewerken. De klei leek wel suikerzand!
Inmiddels ligt al die grond weer keurig op zijn plek. Weliswaar ligt
er in de helling nu een heel systeem van "matten" en
drainage die er voor moeten zorgen dat alles op zijn plaats blijft
liggen. Weten we weer waar "de winst" van 2003 is gebleven.
Dit was trouwens wel weer een staaltje van Europese samenwerking. Een
Nederlands ingenieursbureau heeft een en ander uitgerekend (nergens
zulke goede dijkenbouwers… toch?), de matten komen uit Engeland en
werden vervoerd door een Italiaanse vervoerder. En jullie raden het
al, daar ging het mis.
 Als
die grond open ligt moet het zo snel mogelijk dicht om afkalven te
voorkomen. De planning was dus heel strak. Toen werd het woensdag en
zouden de matten komen. Maar al wat er kwam, geen matten. Na veel heen
en weer bellen tussen Nederland, Engeland en Italië bleek de
vervoerder gewoon de camping voorbijgereden te zijn en lagen de maten
op een centraal punt. Bert dus met ons busje en een boze bui daarheen
gereden en een klein deel zelf opgehaald. Een paar dagen later kwam de
rest en de reactie is dan: " ach, maak je niet druk, alles komt
toch goed!” Ze hebben vaak wel gelijk die Italianen, maar deze keer
werkte het weer goed mee en dat is echt niet altijd zo. Hoe dan ook,
het resultaat mag er zijn en de plaatsen bovenaan het eerste terras en
op het tweede terras zijn nog nooit zo mooi en groot geweest!
Overigens hebben wij veel respect voor de campinggasten van het
laatste uur, want zij stonden toch maar mooi tussen deze
bouwactiviteiten. Er werd zelfs een helpende hand uitgestoken als dat
nodig was. Toen naderde het einde van het seizoen. Inmiddels is alles
winterklaar en dat is maar goed ook want gisteren viel de eerste
sneeuw. Inmiddels is die sneeuw ook weer weg maar we weten weer dat
het kan winteren. Wij genieten nog even van onze rust en na de
feestdagen gaan we beginnen met de "interne verbouwing" van
de keuken.
Beurs
Eind
januari verruilen we Italië even voor een bezoek aan Denemarken en
Nederland. Ja, ja, we gaan het hoger opzoeken en gaan ook onze camping
promoten in Denemarken. Wij vinden die Nederlanders ontzettende leuke
mensen, maar een beetje meer internationale camping vinden wij toch
ook wel heel leuk. Na ons beursbezoek in Denemarken gaan we direct
door naar Zuidlaren voor de Caravanna. Kom gezellig even langs! Na
Zuidlaren gaan wij weer naar huis, maar op de beurs in Rosmalen wordt
onze camping vertegenwoordigd door Lien. Misschien hebben jullie ons
ook gemist op de kampeer- en caravanbeurs in Utrecht. Omdat deze in de
maand september was, en wij dus nog volop geopend waren, is ook daar
de camping vertegenwoordigd door gasten. Jasper en Co hebben daar met
hart en ziel de camping gepromoot en het is geweldig dat zulke
enthousiaste mensen zich daar voor aanbieden.
5-jarig bestaan
En
dan nu de vooruitblik naar het komend seizoen. Ons eerste lustrum!! Op
1 mei vieren wij ons 5-jarig bestaan en we zijn van plan om dat flink
te vieren. Het blijft een voorrecht om in dit prachtige land te mogen
wonen en werken. Wij hopen dat jullie allemaal komend seizoen dit feit
met ons mee komen vieren. Het hele seizoen willen we hier aandacht aan
geven. Eerlijk gezegd begint het al weer te kriebelen. Gezien de
reserveringen voor het komend
seizoen hebben ook veel kampeerders al weer last van de
vakantiekriebels. Wij hopen op een heerlijk seizoen, met heel
veel zon en blije mensen.
Maar bovenal wensen wij u en jullie allemaal hele fijne kerstdagen toe
en een geweldige start van het nieuwe jaar. Een jaar waar gezondheid
hoogtij mag vieren en er heel veel lichtpuntjes aan de horizon
verschijnen. Natuurlijk ook een jaar waarin er gelegenheid is om
vakantie te vieren. Waar dat dan ook mag zijn:
BUONA VACANZA!
Auguri
per tutti
A presto Bert e Nel
Top
Beste oude en nieuwe campinggasten,
Misschien
had u en jullie dit mailtje al lang verwacht! Het is immers bijna
traditie aan het worden dat wij in deze periode een
"nieuwsbrief" schrijven.
Meestal beginnen wij dan met een terugblik van het afgelopen
jaar en daarna een vooruitblik naar het komende jaar.
 Eerst
de terugblik dan maar. Als wij zo terug kijken naar het afgelopen
seizoen zeggen wij dat het een jaar geweest is dat we maar snel moeten
vergeten. Maar we weten ook dat het een jaar is dat in ons geheugen
gegrift zal blijven. De veroorzaker van dit alles is wel "het
weer". Nu is het natuurlijk typisch Nederlands om daar over te
zeuren, maar ondanks dat we al aardig "Italiaan" worden
blijven we Nederlander. De maand mei was lekker en de maand juni zelfs
bijzonder heet! Toen voorspelde al de profeten die brood eten de
heetste zomer van deze eeuw. Na 23 dagen temperaturen van om en nabij
de 30 graden zakte de zomer als een plumpudding in elkaar. De
temperatuur was niet verkeerd maar de
regen die uit de lucht kwam heeft er voor gezorgd dat wij niet
hebben hoeven sproeien en veel hebben moeten maaien. Zo zie je maar,
was het een jaar geleden zo dat de bomen alleen water kregen van
campinggasten, nu werd daar "automatisch" voor gezorgd. Maar
de eerlijkheid gebied ons om te zeggen dat het in onze regio bij lange
na niet zo slecht geweest is als in andere delen van Europa. Maar na
vijf jaar Italië weten wij dat het voor Italiaanse begrippen erg nat
is geweest. Nog steeds hoor je iedereen op de televisie, in de
plaatselijke bar en op het plein praten over de "slechte
zomer". Hier is dan ook meteen een compliment op zijn plaats voor
al die campinggasten die zich niet door het slechte weer lieten beïnvloeden
en gewoon lekker vakantie gevierd hebben. Laten we hopen dat onze
bomen genoten hebben van al dat water en het komende voorjaar knal
hard groeien! Genoeg gepraat over “het weer”.....alhoewel........
Heel positief zijn wij over de sfeer op de camping. De kinderen hebben
zich weer uitstekend vermaakt en met Marlies en Linda weer heel wat
afgeknutseld. Volgend jaar komt Marlies na 3 jaar trouwe dienst niet
meer terug, maar Linda wel en zij neemt Janine mee om haar te helpen.
Er worden al weer plannen gemaakt voor het komende seizoen. De
voetballende jeugd was heel actief. Elke middag ging er een hele groep
naar het voetbalveldje in het dorp en daar was dus dagelijks de derby
Italië - Nederland. De jongelui hebben waarschijnlijk niet geweten
dat zij met veel plezier zijn gadegeslagen door enkele dorpsbewoners
die vanuit het raam van hun huis op "het veldje" konden
kijken. Wij hoorden dit ook pas toen de camping gesloten was en wij
weer tijd hadden om onze contacten in het dorp aan te halen. En verder
de excursies naar het mijnmuseum, het middeleeuws feest in Talamello,
het artiestenfestival in Pennabilli, het bezoek aan de wijnboerderij,
de gezamenlijke barbecues, allerlei dingen waar we met veel plezier op
terug kijken. En net als vorig jaar was ook nu weer de maand september
bijzonder. Het hoogtepunt was natuurlijk het concert in Montetiffy.
Een stampvol kerkje en schitterende muziek. Aan het einde van het
concert was er een campinggast die spontaan in vloeiend Nederlands de
musici bedankte voor de avond en vertelde dat als je niet van klassiek
houd dat na deze avond beslist wel deed! Waarschijnlijk hebben ze er
woordelijk niets van begrepen maar het enthousiasme was er niet minder
om.
En
nu de vooruitblik naar het nieuwe seizoen. Wij gaan 15 april weer open
en dan starten we met ons vijfde seizoen. De tijd vliegt! Momenteel
zijn we heel hard aan het werk om dit seizoen weer voor te bereiden.
De maand oktober hebben we gebruikt om het terrein weer opnieuw in te
zaaien en de kuilen te vullen. Verder hebben we de eerste beurs al
weer achter de rug. Deze was in Amsterdam, de Kampeer- en Caravan Rai
en daar zijn we voor de eerste keer geweest. Het was lekker druk en
niet zo’n heksenketel als de vakantiebeurs in Utrecht en wat ons
betreft dus voor herhaling vatbaar. Nu hebben
 al
onze gasten van het afgelopen jaar natuurlijk de voorbereidingen
gezien voor het nieuwe toiletgebouw. Wij kunnen op dit moment
vertellen dat het bijna klaar is en ....heel mooi!
Het
is of het gebouw er al jaren staat. Naast een technische ruimte heeft
het acht ruimtes met de gebruikelijke douche, toilet en wastafel. De
gebruikte kleuren zijn weer wit, geel en grijs. Natuurlijk ook een
aantal afwasplaatsen en dat gaat iedereen met plezier doen want het
uitzicht vanaf
 de
afwasplek is schitterend! Wordt afwassen toch nog een keer leuk! En
wat gaan we doen met het "oude gebouwtje"? Wat ik nu ga
vertellen mag u niet doorvertellen. De provincie wil namelijk al jaren
dat wij een receptiegebouw bij de ingang van de camping neerzetten. Nu
hebben ze ons zelfs een ultimatum gesteld. Het moet er dus echt komen.
Voelt u hem al aankomen? Wij gaan het oude toiletgebouwtje neerzetten
in de buurt van de ingang. Hangen een gezellig gordijntje voor de deur
en zetten er een tafel en stoel in. Vervolgens komt er een bordje op
te staan met daarop geschreven TORNO SUBITO. Dit betekent: wij zijn zo
terug. Mocht u dus naar onze camping toekomen, rijd u maar gewoon door
en ga gewoon naar onze oude vertrouwde receptie en laat deze
neptoestand maar gewoon rechts liggen. Ja, ja, het is inderdaad een
Italiaanse werkwijze, maar lands wijs, lands eer toch?
 Wat ik nu ga vertellen is moeilijk
op papier te zetten want wat er momenteel op de camping gebeurd moet
je eigenlijk met eigen ogen zien. Op het moment dat ik dit schrijf
(dinsdag 26 november) rijden en lopen er twee draglines, twee shovels,
drie betonwagens, één gigaboormachine, twee vrachtwagens, twee
betonvlechters en dan nog een stelletje uitvoerders met hun
medewerkers rond op wat eerst het voetbalveld was. In november zijn we
namelijk begonnen met het bouwen van een gigantische muur in de
helling van het derde terras. Mede door het slechte weer kregen wij in
de maand augustus en september in de gaten dat er een volledige
verschuiving zat aan te komen van het hele derde terras. Na uitgebreid
gesproken te hebben met iedereen die er maar verstand van kan hebben
(variërend van plaatselijke bevolking en boeren tot aan geologen en
ingenieurs) is er besloten om voor eens en altijd het
verzakkingprobleem aan te pakken. Er komt nu dus een muur die 180
meter lang is, 2 meter hoog en 35 centimeter dik is. Het geheel komt
op 82 palen met een doorsnee van 80 centimeter die 6 meter de grond in
geboord worden.
Het
is werkelijk niet te geloven wat je allemaal ziet gebeuren. Soms lijkt
het wel of de tijd teruggedraaid is en het bouwen van de camping weer
opnieuw is begonnen. Maar gelukkig hoef ik dan staand op het derde
terras alleen maar om te kijken en zie dan dat de camping er alweer
keurig bij ligt voor het komende seizoen. Als alles goed gaat moet
alles voor de kerst klaar zijn en dan ziet niemand er meer wat van.
Alle nadelige details van "de Muur" (forse lening,
Italiaanse bureaucratie end.) zal ik u en jullie besparen. Wij hopen
dat het resultaat dusdanig is dat wij voor eens en altijd van de
"frana" zijn verlost!
Een hele andere activiteit waar we
het komend seizoen mee gaan starten is de zgn. TAVOLA CALDO. Dit houd
in dat wij s’avonds een soort van daghap gaan serveren. U en jullie
kunnen dus lekker op de camping eten en genieten van lekkere pasta’s
end. Voor ons een nieuwe activiteit en dus ook weer spannend. Het
klinkt misschien gek, maar wij hebben al weer zin in het nieuwe
seizoen. Er wordt ook alweer volop gereserveerd en dat geeft ons moed
om lekker door te gaan. Tussen al de drukke bedrijven door gebruiken
wij onze schaarse vrije tijd om de omgeving nog beter te leren kennen
om dit weer door te geven
aan onze gasten. Wist u trouwens dat het theater van St. Agata Feltria
helemaal klaar is. Het is werkelijk een plaatje geworden. Op eerste
kerstdag gaan Bert en ik daar een concert bezoeken. Overigens kijken
ook de inwoners van Perticara al weer uit naar het nieuwe seizoen want
ze zijn het met elkaar eens dat de camping toch wel een hoop
gezelligheid met zich meebrengt! Tot slot willen wij iedereen bedanken
die de moeite heeft genomen om ons foto’s op te sturen voor onze
nieuwe folder. Het was ongelooflijk hoeveel mensen dit gedaan hebben.
Vooral de ondergaande zon scoorde hoog (blijkbaar toch veel
geschenen!). Onze nieuwe folder ligt bij de drukker. Op de beurs in
januari wordt die voor het eerst gebruikt. Er is gebruik gemaakt van
een aantal foto’s die naar ons zijn toegestuurd. Deze
"topfotografen" krijgen als dank hiervoor een lekkere doos
wijn. Iedere keer weer verbazen wij ons over de belangstelling van
campinggasten over hoe het met ons gaat. Reuze gezellig al die
mailtjes uit Nederland met daarin vaak het meeleven met het wel en wee
van de camping.
Tot slot wensen wij iedereen hele
gezellige en vooral warme feestdagen en een voorspoedig 2003 !
Gaat u vakantieplannen
maken.......hartelijk welkom in Perticara!
Hartelijke groeten ,
Bert en Nel.
Top
Beste
campinggasten, vrienden en familie,
Het is al
weer heel lang geleden dat er voor het laatst nieuws was uit Perticara,
en dat gaan wij nu goed maken. Op 7 oktober verliet de laatste
campinggast het kampeerterrein en nu is het seizoen dus echt afgelopen.
En dat seizoen was geweldig! Een seizoen met (bijna) allemaal
opgewekte, vrolijke en gezellige campinggasten.
Op 15
april arriveerden onze eerste gasten en die werden de volgende morgen
wakker in een zeer winters landschap. Ja, ja, er lag sneeuw!! Gelukkig
was na twee dagen daar niets meer van te zien en werd het lekker weer,
al waren de avonden en nachten nog wel erg koud. Maar toen in mei het
jeugdhonk gebouwd moest worden was het geweldig weer! Alhoewel....
toen de laatste meters mastiek op het dak gelegd werden vond de zon
het welletjes en begon het te regenen.
 Maar
dat duurden niet lang en een dag later kon het werk afgemaakt worden.
De maand mei was overigens toch wat wisselvallig (dat zijn we niet
gewend!). Zo herinneren wij ons drie dagen mist waarin je geen hand
voor je ogen kon zien en temperaturen waar je niet over naar huis wilt
schrijven. Er waren zelfs campinggasten die naar onze camping kwamen
om te genieten van het uitzicht en niets meer gezien hebben dan
mist!!!
Maar om en nabij 20 mei brak de zomer los en
was er letterlijk en figuurlijk geen vuiltje meer aan de lucht. De
zomer kwam en ging niet meer weg. Het gebrek aan (regen)water
resulteerden in een sproeiverbod al in de eerste week van juli en dat
bleef zo tot begin september. Onze dank gaat uit naar alle
campinggasten die onze bomen en struiken regelmatig water hebben
gegeven. Dank zij hen hebben de meeste bomen het overleefd. Het gras
veranderde in stro en de droogtescheuren in de grond werden groter en
groter. Maar gelukkig..... de natuur laat zich niet kisten en na de
eerste regenbuitjes in september werd het gras snel weer groen en de
scheuren een beetje kleiner.
|
|
Nog
meer terugkijkend naar de afgelopen maanden dan denken wij aan een
gezellig voorseizoen, een heel druk hoogseizoen en een rustig
naseizoen. Er was weer veel jeugd wat gretig gebruik maakte van het
jeugdhonk en actief was als het ging om deelname aan waterpolo,
voetbal en tafeltennistoernooien. Elke dag was het weer een feest om
"de kleintjes" bezig te zien met kleuren, knippen en plakken.
Dit alles onder leiding van Marlies en Linda die geweldig werk
geleverd hebben.
|
 
Met heel veel plezier denken wij ook aan de
gezellige barbecueavonden die iedere keer een succes waren, al
werden wij wel eens horendol van alle drukte die dat met zich
meebrengt.
Waar wij ook met heel veel genoegen aan terug
denken zijn de avonden in ons buurdorpje Talamello. Eerst in augustus
het zomerfeest en begin september het middeleeuwsfeest. Aan lange
tafels werd er heerlijk gegeten en de afsluiting met een prachtig
theaterstuk zal velen nog lang heugen. Zo ook 15 september toen we met
alle campinggasten naar een klassiek concert zijn geweest in het
kleine dorpje Montetiffi. De hele ambiance, een stok oud middeleeuws
kerkje en professionele musici waren ingrediënten voor een geweldige
avond. Sowieso is de sfeer in voor en naseizoen niet te
vergelijken met de hektiek van het hoogseizoen. Maar wij begrijpen
best dat, hoe graag men ook zou willen, vaak alleen maar in het
hoogseizoen op vakantie kan.
|
En
nu is het al weer bijna november, nog steeds ontzettend mooi weer en
wij hebben weer eelt op onze handen! Ja, ja, gewerkt wordt er. Het
kampeerterrein wordt flink onder handen genomen. Al in september is
Bert begonnen, met hulp van een actieve campinggast, om alle kuilen,
gaten en scheuren dicht te maken.
|
|
Dat betekent dat er inmiddels 15 vrachtwagens
(!!) met grond leeg gestort zijn. Dat
leegstorten is geen probleem, maar voordat 300.000 kg verspreid is over
het terrein, vraag je jezelf een aantal keren af wat er nu toch zo
leuk is aan "campingbaas" zijn. Maar nadat deze klus was
geklaard en er opnieuw gras was gezaaid is daar een zeer tevreden
gevoel. Momenteel ligt de camping er in al zijn glorie bij. Het oude
gras is weer groen, het nieuwe gras steekt al de kop op, er is
gesnoeid, gemaaid en her en der nieuwe aanplant, al met al een “plaatje”.
En het zwembad? Een tractor met mestwagen, een vrachtwagen nieuw grond
en weer een tractor met een eg deed wonderen. Ook daar dus een nieuw
gazon. Nu de boel toch op zijn kop moest hebben we daar ook een
sproei-installatie geïnstalleerd.
Nog
een paar puntjes op de i en wij kunnen binnen aan de slag. Daar waar
nodig opnieuw schilderen, het een en ander repareren en dan op naar de
vakantiebeurzen. In januari zijn wij in Utrecht en in februari in Zuidlaren. En dan natuurlijk de buitenlandse markt want het aandeel
buitenlanders op de camping mag nog best wel wat omhoog.
Tussen
alle bedrijven door genieten wij van dit prachtige land. Het "boodschappen"
doen duurt soms wel eens een hele dag omdat we flinke toeristische
routes rijden. Zo ontdekken we meer en meer van de (wijde) omgeving en
realiseren wij ons, zelfs na bijna 4 jaar, dat de camping toch wel in
een bijzonder stukje Italië staat. Maar dat wist u als campinggast
natuurlijk al lang!
Wij
wensen iedereen veel gezondheid en geluk, en natuurlijk hartelijk
welkom hier in Perticara.
Hartelijke
groeten
Bert
en Nel
Top
Dag, beste mensen
in Nederland,
Hier weer eens een
berichtje uit Italië.
Allereerst
natuurlijk de hartelijke groeten van "ons"! Wie
zijn wij? Bert en Nel van Camping Perticara. Het is
vandaag 22 september en nog steeds prachtig weer. De zon
heeft dit jaar veel geschenen met ’s avonds
prachtige zonsondergangen.
Meer dan 1300
gasten hebben dit jaar de camping bezocht. Hartverwarmend
waren de vele spontane reacties op ons mooie plekje! Wij denken met
plezier terug aan het afgelopen seizoen, we houden daar
weer vele mooie herinneringen aan over.
Allereerst het
voorseizoen. De eerste gasten konden we al op 16 april
verwelkomen. Bij het zien van de lege camping dachten ze
eerst: ze zijn toch niet failliet of gescheiden. Nee
hoor, jullie waren gewoon de eerste.
|
|
We waren op dat
moment nog volop aan het werk om de camping gereed te
maken voor het nieuwe seizoen. Zo waren er nog een
bulldozer en een graafmachine bezig. Begin mei hebben we
een prachtig afdak gemaakt voor de bar. Hulp was speciaal
uit Nederland gekomen en spontaan bood een campinggast
zijn hulp aan. Na een week hard werken stond er een mooi bouwwerk, het lijkt alsof het er al jaren staat.
Daarna waren de
twee Maxi-Caravans aan de beurt; er is een mooi afdak en
een terras gemaakt. Vele gasten hebben er van genoten. Ook onze twee appartementen
hebben vele gasten gehuisvest.
En als klap op de
vuurpijl hebben we een toiletcabine geplaatst aan het
begin van het tweede niveau. Velen hebben daar dit jaar
gebruik van gemaakt.
In juni was de bar
gevuld met een groot aantal enthousiaste televisie
kijkende voetbalsupporters. De spanning was van gezichten
af te lezen. Gelukkig deed Nederland aardig zijn best en
we kwamen "bijna" in de finale terecht. Wat ook
in onze herinnering gegrift staat zijn de gezellige uren
op het terras en als het te koud was lekker voor de open haard.
Op 1 juli onderging
de camping een volledige metamorfose en was het zwembad
plotseling gevuld met kinderstemmen, ballen, luchtbedden
en opblaasbeesten. Naast de hele kleine kinderen was daar
ook de wat oudere jeugd die de tafeltennistafel snel wist
te vinden. Met 20/30 jongeren luid "pratend" in
de bar en maar hollen rond de tafel hebben wij elkaar wel
eens vertwijfeld aangekeken. Het bleef bij kijken want er
viel niet te praten met al die jeugd. Vandaar dat wij dan
ook deze winter een geweldig "jeugdhonk" gaan
bouwen. Een eigen plek "onder de zon". Spontaan
werden er ook weer allerlei toernooitjes georganiseerd
zoals waterpolo, volleybal enz.. Voor de allerkleinste
campinggasten was er natuurlijk de kinderanimatie. Onze
"gouden meiden" Marlies en Mariëlle hebben
heel wat uurtjes geverfd, geknipt, geplakt... er zijn fantastische dingen gemaakt.
Bijna 700 mensen
hebben mee gedaan aan onze wekelijkse barbecue. Eén
keer, net die keer dat er 100 personen meededen, stormden
we van het terras af. Maar dat mocht de pret niet
drukken.
Zo half augustus keerde langzaam de rust weer
terug in Perticara en op dit moment hebben wij nog 8
gasten. Nog een paar weekjes en dan breekt voor ons de
"vakantie" aan. Alhoewel......... we vertelden
al even van de plannen om een jeugdhonk te bouwen, verder
rijdt er op dit moment al weer een bulldozer rond om een
"overloopveld"- cq. voetbalveldje te maken.
Daarnaast heeft Bert een gesprek gehad met de
burgemeester en deze wist te vertellen dat "het
bestemmingsplan" over een half jaar klaar is. Als
dit echt zo is...... dan kunnen we misschien een
definitief tweede toiletgebouw gaan bouwen.
Maar goed, wij
wachten af en iedereen die dit jaar onze camping heeft
bezocht weet dat de cabine met toiletten
"beneden" geweldig gefunctioneerd heeft.
Wat in november
gaat gebeuren is het opruimen van de dode bomen en het
planten van 30 nieuwe! En nu maar hopen dat er geen
sneeuw valt in november anders moeten we zoeken naar de
gemaakte gaten. Overigens begint de camping nu weer
aardig op kleur te komen. Het gras wat echt bijna stro
was is weer aardig groen gekleurd en zelfs het nieuw
ingezaaide gras groeit goed. De met man en macht gelegde
graszoden (uit Nederland) groeien als kool. Het is leuk
om te zien dat zelfs graszoden het prima naar hun zin
hebben op de Italiaanse klei! Het leggen, nat houden en
vertroetelen van ons gras was een feest op zich. Nogmaals
bedankt aan al die campinggasten die een steentje, of in
dit geval spierkracht en emmers water, hebben bijgedragen
aan het groen houden van het gras!
Wat wij ook steeds
weer als bijzonder ervaren is de reacties van onze
gasten. De reacties in ons gastenboek maken ons wel eens verlegen. Hier
een fragment...
|
Perticara, 30
juni 2000 Voor hun huis langs naar boven.
Slechts
twintig minuten lopen.
Nieuwsgierige
blikken, maar ook "herkend" worden.
’t Zijn zeker Hollanders.
Buongiorno,
Buonasera. Zij en wij vinden dat leuk. Non
capisco, maar met handen en voeten krijgen we wat
we willen, grazie mille!
De
supermarkt kent ons al, de slager schudt handen
en prego, u komt van de camping?
Si, ah,
signora Nel en signor Bert, wij begrijpen dat hij
dat fantastische mensen vindt.
En dat is
ook zo!!
Alla sua
salute,
Arrivederci
H en F V
|
In elk geval
gaan wij hard aan het werk om voor volgend seizoen alles
weer op en top in orde te maken door duizend en een
dingen te doen. Wij wensen iedereen in Nederland het
allerbeste en mochten er vakantieplannen gemaakt
worden...………..
WELKOM IN
PERTICARA.
Top
|
|
Hallo alle lezers
van onze nieuwsbrieven, gasten en andere
belangstellenden!
Ja, ja, het is een
tijdje geleden maar wij bestaan nog steeds. In april
hebben wij onze laatste nieuwsbrief verstuurd en toen
ging de camping bijna open. Nu is het eind augustus en
wij kijken terug op een seizoen met heel veel ups en ook
een aantal downs!
Laten wij beginnen met de ups, gelukkig
waren dat er veel. Wij denken met plezier terug aan de
eerste 2 maanden, mei en juni. Wij kregen gasten op de
camping die heel veel energie over hadden. Er werd dus
hard gewerkt aan de afronding van onze camping. Hekken
getimmerd, muren gestukadoord en getegeld, tuinen
aangelegd en nog duizend en één kleine klusjes. En
natuurlijk het water!! Enerzijds het vullen van het
zwembad en toen de eerste koude duik (17 graden) en het
bewateren van het kampeerterrein. In mei scheen de zon
heel fel op onze net geplante bomen en ons net gezaaide
gras. Dus sproeien, sproeien en nog eens sproeien!!! Wij mogen wel
stellen dat de campinggasten van het eerste uur een
belangrijk aandeel hebben gehad in het groen kleuren van
de camping!! Geweldig, nogmaals bedankt!!!
In de maand juli
was het heerlijk druk. Tot onze verbazing was er heel
veel jeugd. Wij denken dat de gemiddelde leeftijd op de
camping rond de twintig jaar lag! Tevens was het ook een
hele sportieve periode. Wandeltochten,
tafeltennis(toernooien), volleybal en waterpolo, van
alles werd er gedaan. Soms heerlijk ontspannen andere
keren heel fanatiek.
Op 3 augustus
arriveerde de Fiat 500 club. Een ontzettend leuk gezicht
was dat, al die kleine autootjes en het sleutelen
daaraan. Deze groep kampeerders heeft de krant gehaald in
Perticara en omstreken.
Wat ook een succes
was en nog steeds is, is op iedere vrijdag de
"campingbarbecue". Gezellig met z'n allen eten
en drinken. De plaatselijke slager levert het vlees en
die man straalt meer en meer. Iedere campinggast krijgt
dan ook bij binnenkomst in zijn winkel een hand, mag
worst proeven en moet de groeten doen aan ons! Wij kunnen
wel stellen dat het ontzettend gezellig was, vaak het
"ouderwetse kampeergevoel" weer naar boven kwam en het absoluut niet storend was dat het merendeel van
onze campinggasten Nederlanders waren. Al met al waren en
zijn onze gasten dik en dik tevreden.
En dan nu de downs!
De downs werden veroorzaakt door het slechte weer in de
eerste weken van juli. Toen werden wij enkele malen
verrast door een flinke hoeveelheid regen. En als het
regent in Perticara verandert de grond al snel in een
lekkere kleibende. Dit leverde onze camping de bijnaam
"Pertikleija" op. Ook waaide het af en toe
flink. Het gevolg van dit alles was dat er wel eens een
voortent over een caravan heen schoot, tentstokken een
eigen leven gingen lijden en er gootjes gegraven moesten
worden om bepaalde waterstroompjes in banen te brengen.
Maar alles kwam steeds weer goed en de campinggasten
vonden het allemaal wel meevallen. Het bracht ook wel
weer veel gezelligheid met zich mee. Uren zijn er
allerlei spelletjes gedaan: monopolie, pictionarie,
kaarten en tafeltennissen. Zelfs pizzaparty's zijn er
georganiseerd om de moed er in te houden en dat alles met
resultaat. De maand augustus heeft zich gekenmerkt door
zeer stabiel, lekker warm zomerweer met een lekker
windje. Volgens de inwoners van Perticara blijft dit ook
in het najaar zo! Wij hopen dat, want wij verwachten
gewoon nog heel veel mensen die, of nog niet geweest
zijn, of weer terug komen om van een najaarsvakantie te
genieten. Ook in het najaar is het hier goed toeven. We
hebben ook nog plaats in onze appartementen.
U en jullie zijn
weer een beetje op de hoogte van het reilen en zeilen van
Bert en Nel in Italië. Uren maar dan ook uren kunnen wij
vertellen over wat er allemaal gebeurd is in dit eerste
jaar. Veel van onze verwachtingen zijn uit gekomen, veel
is er geleerd in zo'n eerste jaar en veel moet er nog
gedaan worden om hier een echte "topcamping" te
hebben.
Vol goede moed gaan
wij dan ook straks er weer tegenaan om allerlei klussen
op te knappen. Komen jullie het resultaat bekijken?
Saluti da Bert e
Nel.
Top
|
|
Beste lezer,
Een brief van Bert
en Nel Eigenbrood, kent u ons nog? Wij zijn die rare
Hollanders die het plan hadden om een camping te bouwen
in Italië! En, het gaat ons lukken. In mei 1999 openen
wij een rustige terrassencamping in het prachtige
heuvellandschap van de Apennijnen. In de Valmarecchia, 40
km landinwaarts bij Rimini, wordt het goed toeven voor
mensen die houden van rust en het Italiaanse leven.
Hier kun je
fantastisch wandelen, fietsen (met mountainbike en racefiets),
bezoekjes brengen aan idyllische Italiaanse dorpjes en
mooie steden. Een dag luieren aan de Adriatische zee,
flaneren in Rimini, lekker eten en drinken, ach, gewoon
te veel om op te noemen.
De start....
Op 6 april, ruim
een half jaar geleden, zijn wij met ons hele hebben en
houwen vertrokken uit Nederland. 10 dagen later waren wij
na veel vijven en zessen eindelijk de officiële
eigenaren van 8 hectare grond en een groot cascopand. Nu
kon het echte werk beginnen.
Onze eerste
prioriteiten waren een goede toegangsweg, elektriciteit en
water. Meteen het eerste probleem want het was begin
april een natte kleibende met als gevolg wegzakkende
vrachtwagens vol grind! Voor het leren van de Italiaans
taal was dit ook geen pre, want lelijke woorden staan
niet hoog op ons prioriteitenlijstje. Maar ach, na twee
dagen hard werken lag er een toegangsweg.
Elektriciteit was
geen probleem. Water was moeilijker, dat duurde vele
weken. Onze eigen bron bood uitkomst, voor de bouw zijn
vele liters "bron"water gebruikt. Direct na de
reparatie van de weg hebben onze Italiaanse stukadoors als eerste daarvan gebruik gemaakt.
De plaatselijke
timmerman kwam de maten nemen van de gaten waar de ramen
en deuren moesten komen. Verder konden wij gaan mest
ruimen, slopen, vergunningen regelen, bezoeken van
bedrijven, bouwmaterialen kopen, prijsafspraken maken,
naar de bank, naar de notaris, naar de boekhouder, naar
de gemeente enzovoort enzovoort!!!
Gaat het nu
allemaal van een leien dakje? Ja en nee, om eerlijk te
zijn valt het tot nu toe mee. Dit komt doordat het hele
dorp hier enthousiast meeleeft en blij is dat er een
camping komt! Ongelooflijk hoe aardig die Italianen zijn.
Natuurlijk dit is werk voor de plaatselijke timmerman, stukadoors, loodgieter,
elektricien, slager, bakker en
groenteboer. Maar toch, niet ieder dorp zal het op prijs
stellen dat er een camping verrijst in de omgeving.
Hoever zijn
we nu?....
Ons huis is af, wij
wonen boven de receptie en winkel. Die zijn ook klaar. Er
is een pracht van een bar, met een mooie toiletgroep en
een magazijn. Dit alles is klaar om gasten te ontvangen.
Het kampeerterrein....
En dan natuurlijk
het kampeerterrein! Nadat de boer het graan van het land
gehaald had, mochten wij beginnen met het aanleggen van
een kampeerterrein. Dat is specialistenwerk! Als eerste
gingen geologen bodemonderzoeken doen. Daarna hebben we
samen met onze geometra (een soort opzichter) een
grondverzetbedrijf gezocht en gevonden. Dit bedrijf heeft
inmiddels het terrein in één grote bouwput veranderd. In
deze bouwput rijden draglines en bulldozers heen en weer
en vrachtwagen af en aan met grind, pijpen voor afvoer,
water en elektriciteit! Werkelijk ongelooflijk voor ons
Nederlanders die gewend zijn aan vlakke grond. Hier in
Italië wordt letterlijk en figuurlijk een berg verzet!
In november moet dit alles klaar zijn en dan mogen de
bomen geplant worden. Al met al gaat het zo voorspoedig
dat wij er niet aan twijfelen: hier in Perticara verrijst
een prachtige camping met alles er op en er aan!
Wat moet er
nog gebeuren?....
Op dit moment zijn
wij bezig met het maken van 20 badkamers. Inderdaad u
leest het goed, bij ons geen rij aan toiletten en
douches, maar in elke badkamer een wastafel, toilet en
douche.
We gaan het komende
half jaar ook nog twee zespersoons appartementen bouwen.
Op de camping komt
een zwembad van 10 bij 20 meter met een kinderbad. Verder
weliswaar zonder toeters en bellen en geen
"Centerpark-attracties", maar die zijn niet
nodig in deze prachtige omgeving!
Beste mensen, zoals
ooit eens beloofd, hebben wij u en jullie allen op de
hoogte gebracht van onze onderneming in Italië.
Natuurlijk is er veel en veel meer te vertellen over
alles wat wij hier meemaken maar dan begint u er niet
eens aan om dat te lezen. Wij hebben dan ook zo iets van,
kom gewoon kamperen dan kunnen wij onder het genot van
een glas Italiaanse wijn u nog veel meer vertellen.
Het is ons
voornemen om in april volgend jaar u nog een
(nieuws)brief te sturen met daarbij dan een folder.
Uiteraard kunt u
ons vinden op de Utrechtse vakantiebeurs van 12 t/m 17
januari 1999. Wij zijn daar met een eigen stand en
stellen het op prijs u daar te ontmoeten.
Wat ons betreft tot
ziens, waar dan ook! Voor vragen, informatie of andere
belangrijke en niet belangrijke dingen, bellen, E-mailen
of schrijven kan en mag altijd!
Top
|
|
| |
|
