Nieuwsbrieven

Nieuwsbrief najaar 2007

Nog een paar dagen en het is weer december. Wij weten dat er in deze periode door veel mensen uitgekeken wordt naar onze nieuwsbrief. Wel, hier is die dan.

Laten we deze keer eens beginnen met NIEUWS. Komend seizoen 2008, beginnen wij aan ons 10e seizoen. En dat gaan we natuurlijk een beetje vieren. Het hele seizoen door willen wij hier aandacht aan besteden. Kom dus dit feit met ons mee vieren. Dat de tijd vliegt is een ding dat zeker is. Het lijkt als de dag van gisteren dat wij in 1998 vertrokken vanuit Nederland naar Italië. Heel, heel veel is ons de vraag gesteld: "En, hebben jullie er wel eens spijt van?" Ons antwoord is alle keren hetzelfde geweest: "Nee, nooit!!"

Italië is heerlijk land om te wonen en te werken al wordt dit laatste je wel eens moeilijk gemaakt door de bureaucratie. Maar.... al dit soort regels en regeltjes zijn er in Nederland ook, ook al heb je de neiging om dat allemaal te vergeten. Zo moet Bert in januari en februari 10 zaterdagavonden op cursus in Rimini. Hij mag lekker gaan zwemmen!! Ja, ja, we zijn verplicht om het badmeester diploma te gaan halen. Ondanks het feit dat wij geprobeerd hebben om uit te leggen dat je in ons zwembad lopend een drenkeling sneller te pakken hebt als zwemmend, moeten we dit papiertje in ons bezit hebben. De wet is immers de wet en in Italië mag alleen de regering de wet overtreden en verder niemand. Is dit geen NIEUWS!!

Zo zijn we op dit moment hard aan het verbouwen in onze keuken. Allereerst wil onze geweldige kokkin meer faciliteiten en die zijn haar van harte gegund. Maar ....volgens de wet in Italië hadden wij onvoldoende daglicht in onze keuken. Dus moeten er ook een aantal ramen in komen en daarvoor natuurlijk luiken zodat we in de zomer de ramen kunnen verduisteren. Anders wordt het immers veel en veel te warm. Hoezo logisch??? Maar ja de wet is de wet en daar hoort iedereen zich immers aan te houden.

Zo zijn er nog duizend voorbeeldjes te noemen van al dit soort regeltjes. En wij mopperen er flink op maar het maakt Italië ook tot Italië.

Het is nu bijna december en als we in januari nog niets gehoord hebben dan gaan wij bouwen met als standpunt: geen bericht, goed bericht!!! Het zal niet het eerste risico zijn dat we nemen. 
Het verbouwen van de keuken en het vergroten van ons terras zijn alle twee dingen die geboren zijn uit ervaringen in 2007. Het afgelopen seizoen was een geweldig seizoen. Natuurlijk de fantastische bezetting. Maar vooral onze gasten waren ongelooflijk gezellige mensen waar wij weer veel warme herinneringen aan bewaren. Natuurlijk heeft het mooie weer er ook voor gezorgd dat we een zeer hoog "tevredenheids gehalte" hadden. Het voorjaar was soms behoorlijk stormachtig. Maar de zomer was warm en droog. Je vergeet weer heel veel maar dat het warm was vergeet je niet. Nog nooit waren er zoveel mensen tegelijk die gebruik wilde maken van het zwembad en ligweide. Gelukkig was de nieuwe ligweide dit jaar klaar en kon dus meteen worden ingewijd. Tijdens de lange hittegolf is Bert op een ochtend, heel vroeg vertrokken om 200 kilometer verderop nog een 10 tal parasols en 30 stoelen te kopen! Hij was nog geen 5 minuten thuis of de stoelen waren in gebruik genomen. Op ons terras werd alles gedaan om schaduw te creëren. En toen.... ontstond het idee om het terras uit te breiden en daarvan een stuk te overdekken. Ja, ja, wij Nederlanders zitten raar in elkaar. We gaan naar Italië voor de zon om daarna de schaduw op te zoeken. Heel blij zijn we dat er ondanks het grote water te kort in Italië wij geen problemen hebben gehad met het water. Hulde aan onze campinggasten die ook zuinig met water zijn omgesprongen. Een sproei verbod van ruim 2 maanden is heel lang! Onze bomen hebben het dan ook niet allemaal overleefd. Vooral de jonge aanplant niet. Maar een aantal weken geleden zijn deze door de leverancier keurig vervangen! En wat dat water betreft.... in oktober (herfstvakantie) was het bar en boos weer en zijn alle waterbekkens vast weer behoorlijk volgelopen! Dat heel mooi weer en hoge temperaturen ook een nadeel kan hebben heeft de voetbalminnende jeugd op de camping kunnen merken. Het was n.l. onverantwoord en te warm om echt fanatiek elke week een voetbaltoernooi te houden. Dus dat werd waterpolo!!

Trouwe lezers van onze nieuwsbrieven, het mag duidelijk zijn, wij kijken terug op een heerlijk kampeer seizoen 2007.

  Nog meer nieuws? Ja!! Eén van onze gasten in 2007 was de kunsthistoricus Jeroen Damen. Jeroen is zo verschrikkelijk enthousiast over de omgeving van de camping en wat deze allemaal te bieden heeft dat wij aan hem gevraagd hebben om dit enthousiasme over te brengen op onze gasten. Daarom komt Jeroen, samen met zijn vrouw Marlies in de periode 26 mei tot 7 juni naar Perticara. Het is dan mogelijk om met begeleiding van Jeroen een bezoek te brengen aan RAVENNA, URBINO, ASSISI, SAN SEPOLCRO en natuurlijk SAN LEO, ST. AGATA FELTRIA en nog meer kleine maar bijzondere dorpjes in de directe omgeving van de camping. Een heel groot deel van dit programma is al klaar. Meer weten? Houd dan onze web-site in de gaten. Wij verheugen ons op dit gebeuren. De ontzettende leuke manier waarop Jeroen kan vertellen, zal ook onze gasten aanspreken. Meer weten over hem kan www.mandarte.nl

Kom dus naar PERTICARA in de periode van 26 mei tot 7 juni en neem deel aan deze activiteit. De kans om meer informatie te krijgen over al het moois wat dit land te bieden heeft. Op de CARAVANABEURS in LEEWARDEN, die gehouden wordt van 24 tot 29 januari staan wij ook weer met onze stand. Dan is het programma kant en klaar. Zo wie zo vinden wij het leuk om (oud) gasten altijd weer even te zien.

Beste kampeergasten, dit was een nieuwsbrief met nieuws. Wij verheugen ons op het komende 10e seizoen. Maar ook al doen we nog zo ons best, om een seizoen echt tot een succes te maken hebben wij kampeerders nodig. Daarom nodigen wij u van harte uit om opnieuw of voor het eerst onze mooie camping te komen bezoeken.

Hartelijk welkom!

De maand december staat voor de deur! Voor Nederland betekend dit heel veel gezelligheid. Natuurlijk eerst Sinterklaas en daarna de Kerstdagen en de jaarwisseling. Hoewel minder uitbundig en zonder Sinterklaas zijn dit ook hele belangrijke dagen in Italië. Wij wensen iedereen warme en gezellige feestdagen en een geweldig 2008 toe. Dat het maar een jaar mag worden met veel gezondheid en vakantieplezier.

Bert en Nel

Nieuwsbrief najaar 2006

Nieuwsbrief 2006......... eindelijk, hier is die dan! Inmiddels is het half december en uit de vele vragen van gasten hebben wij gemerkt dat er echt uitgekeken wordt naar onze nieuwsbrieven.

Maar gewoonlijk schrijven wij deze aan het begin van de winter maar het wil maar geen winter worden. Als ik nu naar buiten kijk hebben we een lucht die strak blauw is, een zon die heerlijk schijnt, geen wind en een temperatuur van een graadje of 18! Hoezo.....winter! Net als in Nederland worden er ook in Italië allerlei records verbroken. Nu maar hopen dat we niet straks in januari een pak sneeuw krijgen van een metertje of twee.

Ja, HET WEER, een geliefd onderwerp van gesprek bij de Nederlandse kampeerders. Terugkijkend hadden we in 2006 absoluut niet te klagen. Veel zon, heerlijk warm en weinig tot geen storm en hagelbuien. Natuurlijk zaten er altijd "pechvogels" tussen die nu net die week dat het minder mooi weer was op vakantie in Perticara waren.

Sowieso kijken wij met plezier terug op het afgelopen jaar. Allereerst het voorjaar. Een prima bezetting en vooral veel gezelligheid. Het hoogtepunt was voor vele natuurlijk de voetbalavonden tijdens de WK. Puffend zaten vooral veel mannen in de bar naar ons grote scherm te kijken en op het terras de niet voetballiefhebbers. De aangeschafte terrasverwarming voor de niet voetballiefhebbers is weinig tot niet gebruikt.

 
En toen stond Italië in de finale!! Een geweldige avond!! Wat een gekkenhuis! Voorafgaand aan de wedstrijd hebben we geBBQeud met zo’n 120 personen! Net op tijd klaar en het merendeel van deze mensen schoof voor de beeldbuis. Wat een slagveld op het terras en het bereiken van de afwaskeuken was onmogelijk! Maar middels een omweg en veel hulp van camping­gasten die niet van voetbal houden kwam alles ook weer goed. Met plezier denken wij terug aan de grote schaar kinderen die Italië aanmoedigde om vooral te winnen. Een volle Arena was er niets bij. De ontlading was dan ook groot toen Italië echt de beker won!!

En dan het hoogseizoen.... een volle camping en mensen in de receptie die wij moesten teleurstellen. Nee, er was echt geen plaats meer. Net als andere jaren ook nu weer heel veel jeugd. Soms werd je echt wel eens een beetje gek van het geluid dat al die jongelui er uit persen. En als het echt uit de hand dreigde te lopen moest je als campingbaas ook wel eens ingrijpen. Natuurlijk werd dat niet altijd op prijs gesteld en wij vinden dat ook niet leuk maar nodig is het wel. Maar er is weer veel beleefd, gedaan en ondernomen. De voetbaltoernooitjes waren een succes, de klimpartijen in het Skypark dit jaar (weer) zonder ongelukken. Het blijft een onderneming waar je volgens een campinggast "klotsende oksels" van krijgt! Het zwembad heeft weer voor de nodige verkoeling gezorgd. En dan de avonden.....heerlijk voor de tent of caravan genieten van de ondergaande zon. Veel campinggasten kwamen dan ook een hapje eten in ons restaurant. Wat we daar dit jaar meegemaakt hebben is genoeg om een heel boek te schrijven. Doen we niet!! We gaan de "keukenperikelen" zo snel mogelijk vergeten. Wie weet heeft menig campinggast er niets van gemerkt maar de volledige keukenbrigade (moeder, dochter en zoon) liet ons midden in het hoogseizoen in de steek! Reden: zij wilden hun salaris zwart uitbetaald krijgen omdat ze niet van plan waren om belasting te betalen aan meneer Prodi! En helaas aan dit soort praktijken werken wij niet mee.  PANIEK!! Ook dan merk je weer dat er voor elk probleem wel een oplossing is. Op het moment dat dit alles gebeurde was een van onze gasten bereid om in de keuken de boel draaiende te houden. Deze kokkin was niet de eerste de beste..... zij werkt immers in de keuken van het Sheratonhotel en kookt daar de sterren van de hemel. Dat deed ze op de camping ook! En wij intussen stad en land afbellen want haar vakantie duurde niet tot september. Ook de slager was ingelicht over ons probleem en daarbij hadden wij hem verteld dat "desnoods" het restaurant maar dicht moest de rest van het seizoen. Dit vooral omdat het humeur van Bert en Nel er niet bepaald op vooruit gaat als een onderdeel van de camping voor veel stress zorgt! En ja de slager zag de bui hangen en vooral zijn inkomsten dalen dus..­...die heeft, volgens zijn zeggen, meer dan 80 telefoontjes gepleegd en ja hoor daar hadden wij weer een nieuwe kokkin. Twee zelfs, eentje met veel en eentje met minder ervaring, maar een prima team.

De echtgenoot van deze kokkin is houthakker en dat hebben we in september geweten! Op verzoek van de kokkinnen werd er afgeweken van onze menulijst en kozen zij wat er gegeten werd. Nu kan je dat er in Italië over het algemeen wel op wa­gen en ook deze keer is het heel goed gekomen. Met veel plezier denken wij terug aan de avonden dat we met veel campinggasten aanschoven aan tafel om te genieten van de Italiaanse keuken. Soms dus echt een maal dat uitstekend geschikt is voor een houthakker maar minder voor een camping­gast die de hele dag met een goed boek aan de rand van het zwembad heeft gezeten. Strozzapreti met bruine bonen, spek en tomaten is dan wel een beetje veel gevraagd. Vooral als het daar niet bij blijft en er nog meer komt, met een toetje wat je niet kunt weigeren!
Maar er waren zeker gerechten bij die we volgend jaar terug vinden op onze menulijst. Kortom, eindgoed algoed!

Voordat je het weet is zo’n kampeerseizoen weer voorbij en is de camping weer leeg. En dan moet er weer puin geruimd worden. Nieuwe aarde, egaliseren, zaaien, maaien, schilderen, repareren dat wat stuk is, aanpassen riolering, bouwen van nieuwe onderkomens, onderhandelingen met de gemeente over o.a. het vaker legen van de vuilnisbakken.....noem maar op!! Het leven van een campingbaas is absoluut niet saai.

Ook dit jaar weer veel gasten gehad die het ook wel zien zitten om een camping te beginnen. Series als ‘het roer om’ en ‘ik vertrek’ zorgen er voor dat het bij heel veel Nederlanders begint te kriebelen. Zij moesten eens weten dat wij in het hoogseizoen regelmatig tegen elkaar zeggen....."verkopen die zooi"! Maar een blik op ons schitterende stekkie, prachtige uitzicht en een luisterend oor voor onze gasten die ons steeds weer vertellen hoe heerlijk het hier wel is, doet ons beseffen dat het echt een feest is om te mogen wonen en werken in ITALIE!

Op naar het nieuwe seizoen! De reserveringen komen al weer volop binnen. Door ons wordt er ook al weer hard gewerkt aan het komend seizoen. Deze keer geen echt spectaculaire uitbreidingen maar "gewoon" lekkere praktische zaken zoals een net rond het voetbalveld, nieuwe bomen, aanpassingen rond het chemisch toilet, veel nieuwe beits enz. enz.

Maar vooral hopen wij voor 2007 weer veel gasten te mogen ontvangen. Plannen om naar Perticara te komen? Hartelijk welkom! Wij kijken er alweer naar uit.

Vanuit Perticara wensen wij u en jullie Prettige Kerstdagen en een gelukkig en gezond 2007.

Nieuwsbrief voorjaar 2006

Nog een paar weken en dan begint voor ons het nieuwe seizoen.

Wij kijken hier naar uit! Inmiddels zijn wij voldoende uitgerust en hebben zelfs weer zo veel energie dat we in een gekke bui bedacht hebben dat we de bar maar eens een metamorfose moesten laten ondergaan.

Veel oud gasten weten dat dit al lang een grote wens van Nel was. De hoogte van het originele gebouw heeft (had) wel iets, maar het was altijd moeilijk om het "gezellig" te krijgen. Daarnaast was het al snel erg veel "herrie" als er een grote groep mensen aanwezig was.

 Maar inmiddels is dit verleden tijd. Na een aantal weken schuren en beitsen konden de balken en planken "de lucht in".

De eerste balken, met een lengte van 7 meter en behoorlijk zwaar, hebben wij samen omhoog getild.  Dit alles volgens een methoden die ook de Egyptenaren vroeger gebruikt moeten hebben. Ontzettend wat zijn die dingen zwaar!! Maar er kwam hulp uit Nederland overvliegen en ook onze aannemer leverde twee man en toen..... lagen in een paar uur tijd alle balken op zijn plek. Gewoon "domme" mankracht! Met een paar man aanpakken en zo werden ook "even" al de planken op het plafond getimmerd. Onze Nederlandse hulpen zijn ook direct aan het schilderen geslagen. Na een paar dagen brachten wij hen met een zeer tevreden gevoel weer naar het vliegveld.

En toen...... al de ijzeren steunbalken van het plafond moesten nog weggewerkt. Natuurlijk wilden wij het een echt Italiaanse uitstraling geven. En dat werd dus stenen metselen. Wat een klus. Nu zeggen we: eens maar nooit weer. Maar het resultaat is zo mooi dat we niet weten of we ons daar aan houden. Kortom, het mag duidelijk zijn, het resultaat van onze gekke bui is een succes geworden.

En verder..... is de aannemer ook begonnen met het aanlegen van parkeerplaatsen. Steeds meer kampeerders willen heel graag dat "blik" weg van de kampeerplaatsen. Daarom hebben wij besloten om 20 parkeerplaatsen aan te legen. Iedereen die dus niet zijn auto op de kampeerplek wil hebben, kan daar parkeren.

Als de weersomstandigheden het toelaat dan komt de Vivaio (bomenleverancier) eind maart ook nog 30 nieuwe bomen planten.

Ja, ja, er is al weer heel wat leven in de brouwerij. Mede door het verschrikkelijke mooie weer in de maand januari en de eerste 3 weken van februari, lijkt het er op dat we deze winter door komen zonder veel "verzakkingen". Vooral oud gasten die inmiddels al de verhalen van ons kennen, weten dat dit ons een groot plezier doet. Op het moment dat ik (Nel) dit schrijf ligt er een klein beetje sneeuw. 

Het viel niet mee, maar inmiddels is een "echte kokkin" gevon­den!! Overigens iemand die niet het kaas van haar brood laat eten, heel goed weet hoe je echt Italiaans moet koken. Dus dit beloofd veel!

Wij kijken echt uit naar het seizoen. In het hoogseizoen zijn er niet zo veel plaatsen meer vrij. En ja....in het voorseizoen moeten we maar weer afwachten wie de camping op komen rijden. Voor de voetbal hoeft niemand thuis te blijven. Middels een groot scherm en nieuw aange­schafte beamer kan elke wedstrijd gevolgd worden. En diegene die niet van voetbal houden...... vinden Nel op het terras want dat is ook geen fan. Samen met onze nieuwe kokkin zullen wij deze avonden weer extra gezellig maken.

Beste mensen, wij wensen jullie allemaal heel veel plezier met de voorbereidingen van de vakantie. En natuurlijk iedereen een geweldige vakantie toegewenst. Vele hopen wij opnieuw of voor het eerst te ontmoeten. Ook in Perticara kijken de inwoners weer uit naar u en jullie komst!

Nieuwsbrief najaar 2005

Hier is die dan weer! Zoals gebruikelijk steeds rond deze tijd van het jaar: onze nieuwsbrief. Eigenlijk is de naam helemaal niet goed want "nieuws" is het niet echt. Meer een terugblik op het afgelopen seizoen.

Zo gingen we rondom 20 april dit jaar weer open. De grote hoeveelheid sneeuw van de maanden daarvoor was nog maar nauwelijks weggesmolten! Ja, ja, de winter was bar en boos en volgens inwoners van Perticara was zoveel sneeuw sinds 30 jaar niet meer voorgekomen!!! De sneeuw had ook gevolgen voor ons terrein. Hoofdzakelijk een verzakking bij het zwembad. Maar zoals een bekende Nederlander al jaren beweert: elk nadeel heeft zijn voordeel. Het nadeel was dat er moest worden ingegrepen en er weer een flink aantal betonnen palen en muren uit de grond werden gestampt. Het voordeel was dat direct een trap kon worden aangelegd. Deze trap is inmiddels de meest gebruikte trap van Perticara en omgeving. Er is geen campinggast geweest die hem niet gebruikt heeft!

Maar aan alles komt een eind en dus ook aan het werk van bulldozers en de rust keerde weer. Voor we het wisten was het alweer "hoogseizoen". Met soms een bezetting van 100% en soms zelfs geen gaatje meer te vinden voor een klein tentje.

Ook ons nieuwe "overloopveld" was volledig bezet. Dit overloopveld werd een zeer gewaardeerde kampeerplek voor menig gast. De rust, het uitzicht en het gevoel om "alleen" op de wereld te zijn, is door een aantal kampeerders ervaren. Maar ook nu weer bleek de uitspraak van die bekende Nederlander zo waar te zijn als maar kan. Alleen nu andersom. Ieder voordeel heeft ook zijn nadeel. Bij regen is het overloopveld minder praktisch. De grond houd namelijk lang water vast en de "Perticaraklei" is nog onvervalst en puur.

En ja.......net als de winter was ook de zomer van slag. Dus regelmatig een forse bui. Het mooie grasveld veranderde dan ook in een regelrechte modderpoel. En toen kwam het er op aan! De echte kampeerders vonden de klei heerlijk zacht en "het heeft wel iets" en de andere kampeerders vond het maar drie keer niets. Gelukkig komt er na regen altijd wel weer zonneschijn. Opvallend overigens was het feit dat het veel regende in het weekend en dat zijn nu net de dagen dat er veel gasten vertrekken en aankomen.

Ja, u begrijpt het al, 2005 was geen mooie, hete, droge zomer. Het was hollen of stilstaan, of warm of nat. Ook nu weer vertelde de inwoners van Perticara ons dat het heel, heel lang geleden was dat er zoveel regen naar beneden gekomen is in augustus. Volgens de statistieken vertoond op de TV. zelfs meer dan 40 jaar! Dit beloofd veel voor het komende jaar! Hopelijk veel zon en heerlijke temperaturen. Overigens was al deze nattigheid wel heel goed voor de bomen. Zelf is er her en der al echt schaduw!

Andere hoogtepunten in het kampeerseizoen zijn en blijven de reacties van onze gasten. Heerlijk om zoveel waardering te krijgen voor onze inzet om gasten een fijne vakantie te bezorgen. Natuurlijk zijn er, van de ruim 3000 gasten, altijd kampeerders die "te klagen" hebben. Ondanks onze inzet blijven er immers altijd dingen die verbeterd kunnen worden. Daar gaan we dan ook deze winter hard aan werken. Zo komen er een aantal parkeerplaatsen. Dit vooral voor de kampeerder die liever "geen blik" op zijn kampeerplek heeft staan. Verbeteringen aan het riool en natuurlijk het onderhoud van het kampeerterrein zelf. Alle kuilen worden weer geëgaliseerd, gras opnieuw ingezaaid en alles wat stuk is gerepareerd. Her en der schilderen en kleine verbouwingen en voor je het weet is er weer een nieuw seizoen.

Ondanks dat het pas begin december is kijken we al weer naar uit naar het nieuwe seizoen. Allereerst het voorseizoen met, daar kunnen we niet onderuit, de voetbalavonden. Laten we hopen dat Nederland het ver schopt in de kampioenschappen. Ter gelegenheid daarvan komt er een "beamer" en zijn de wedstrijden dus goed te volgen. Voor de niet voetballiefhebbers, en Nel hoopt dat dit er ook heel veel zijn, maken we het gezellig op het terras!

De gasten in het hoogseizoen kunnen komend jaar genieten van de grotere ligweide bij het zwembad die dan helemaal gebruikt kan worden. Het nieuw aangelegd gras is dan sterk genoeg! Daarnaast zijn er plannen om meer speeltoestellen aan te schaffen voor de kleintjes. Ook ons eigen trapveld staat op de nominatie om "ommuurd" te worden. Nee, nee, niet met beton maar met een heus net!

Ook de eigenaren van het "Skypark" zitten niet stil. Zij werken aan uitbreiding van het park. Het Skypark was voor veel campinggasten een hele onderneming. Ik (Nel) had nog nooit van de uitdrukking gehoord maar iemand hield er een partij "klotsende oksels" aan over!

Deze winter worden er geen beursen in Nederland bezocht. Al een aantal jaren gaan we niet meer naar de vakantiebeurs in Utrecht. Ook laten wij dit jaar verstek gaan in Zuid-Laren. Enerzijds jammer want dit waren wel de momenten waarop wij oude en nieuwe gasten persoonlijk kunnen begroeten. Maar het "rendement" van deze beursen is simpelweg te klein. Maar sinds 1 december ligt er in de Nederlandse boekhandel het blad "CARAVANNEN". Twaalf pagina’s fotomateriaal en ons verhaal. Tijdens het verblijf van de fotograaf (15 augustus!) was het slecht weer. De donkere luchten zijn dan ook niet van de lucht.

Het bijzondere is dat het aantal tentkampeerders dit jaar in het hoogseizoen naar de 60% is gestegen. Ontzettend leuk! Er was zelfs een moment dat ons onderste terras op 1 caravan na helemaal bezet werd door tenten. Wat ons betreft mag dit aantal nog hoger worden!

Een andere positieve ontwikkeling is het aantal "buitenlandse" kampeergasten die vooral in het voorseizoen camping Perticara weten te vinden. Leuk hoor, soms een complete spraakverwarring op het terras. Het was voor ons ook een bijzondere ervaring dat we op een gegeven moment meer niet-Nederlandse gasten hadden dan Nederlandse. Niets ten nadele van onze "landgenoten", maar best een leuke ontwikkeling.

Hoe dan ook op naar een warm en zonnig 2006! Veelbelovend is het aantal reserveringen wat nu al weer binnenkomt. Voor ons een reden om de camping weer in topconditie te brengen.

Wij en ons zeer gewaardeerde team van medewerkers hopen weer veel oude en nieuwe gasten te mogen begroeten in Perticara!

Beste campinggasten.

Middels een telefoontje van een inspecteur van de ACSI werden wij attent gemaakt op het volgende. Regelmatig valt onze naam onder de kampeerders omdat zij gehoord hebben dat een camping met Nederlandse eigenaars in de regio Marche niet geopend is. Veel mensen associëren deze informatie met onze camping. Wij  willen u dan ook vertellen dat onze camping springlevend is, geopend en absoluut niet  gesloten is.

Op 150 kilometer ten zuiden van Perticara is er echter wel een camping met Nederlandse eigenaars die dit jaar niet open gaat omdat er problemen zijn met het verkrijgen van vergunningen.
Daar er weinig campings zijn in de regio Marche met ook nog eens Nederlandse eigenaars worden wij helaas veel met de sluiting van deze camping geassocieerd.

Wij zijn dit jaar al weer begonnen aan ons 7e seizoen. Op dit moment staan er al weer heel wat oude bekende en nieuwe gasten op de camping. Ook ons restaurant draait al weer op volle toeren. Dit alles tot volle tevredenheid van onze gasten.

12 juli 2005

Wij hopen dat u deze informatie wilt verspreiden onder de kampeerders die het plan hebben opgevat om richting Perticara te komen.

En dan nu nog een nieuwtje voor diegene die onze camping kennen.... we hebben een trap!!!!!

Top

Nieuwsbrief najaar 2003

Het heeft even geduurd maar daar is die dan: op de valreep van het jaar 2003 onze nieuwsbrief. Voor een groot deel van de lezers geen verrassing, maar voor veel lezers de eerste nieuwsbrief die zij toegestuurd krijgen. Bij het inschrijven op de camping vragen wij altijd naar het e-mailadres en wel, dit is een reactie daarop.

Zo aan het einde van het jaar hoor je terug te kijken en wij doen dat met veel plezier. Het was een geweldige zomer! Een zomer zoals je er als campingeigenaar wel honderd wil. Dan praten wij natuurlijk over het weer. Dit jaar hebben wij weer kunnen ervaren hoe heerlijk het is om op 600 meter hoogte te wonen en te werken. Ondanks de temperaturen die in Italië rond de veertig graden schommelden, was het prima uit te houden op "onze berg". Wel zorgde de extreme warmte voor wat verdwaalde windhoosjes en soms ging er wel eens een parasol de lucht in. Daar bleef het gelukkig bij.

Voorjaar

Maar laten wij deze terugblik bij het begin beginnen. Dan starten we in de maand april waarin we nog heel hard moesten werken om de camping op tijd klaar te hebben. De bouw van "de muur" was pas in maart klaar en toen moest er nog even een ander muurtje gebouwd worden omdat er na de sneeuw, gevallen in januari, weer een stuk was weggezakt. Al met al was de schade na de winter groot. Compleet vernielde wegen en een grote baggerbende. Maar met man en macht is er gewerkt. Toen de eerste campinggasten arriveerden, was de camping klaar. Vooral ons nieuwe toiletgebouw is onze trots. Het hele jaar door hebben wij daar dan ook de nodige complimenten voor gehad. Voor heel veel gasten was het een uitkomst dat er niet meer bij de minste of geringste (plas)aandrang naar boven geklommen hoefde te worden. Het voorseizoen was heel hectisch en druk. Dit mede door onze deelname aan de campingcheque. Een actie die wij overigens niet meer herhalen. Onze ervaringen zijn niet allemaal positief en wij willen weer terug naar ons niveau van kwaliteit, gastvrijheid en gezelligheid zoals wij ons herinneren uit de voorgaande vier jaar. 

Restaurant

In het voorjaar hebben wij ook onze eerste stappen gezet met het runnen van een restaurant. Oftewel ons terras onderging een metamorfose zo tegen zeven uur in de avond, de schortjes gingen voor en het gas werd aangestoken. Het hebben van "een restaurant" geeft wel een nieuwe dimensie aan het runnen van een camping. Het streven naar perfectie gaf wel eens strubbelingen tussen Bert en mij, maar we hebben het met veel humor weer overleefd! Ook in de keuken was de spanning soms om te snijden, maar ook hier is veel gelachen als de borden spaghetti op de vloer terecht kwamen in plaats van op de tafel.

En dan het werken met een Italiaanse kokkin. Een advies voor iedereen die dat van plan is: doe wat ze zeggen en strijk ze niet tegen de haren in, want ze laten de boel de boel en gaan een heerlijke discussie met je aan terwijl er twintig mensen zitten te wachten op hun eten! Nogmaals het plezier in het runnen van een restaurant heeft overheerst. Dit heeft tot gevolg dat we komend seizoen gaan uitbreiden. Niet alleen een verbouwing van de keuken maar ook uitbreiding van onze kaart. In de nieuwe keuken komt een professioneel gasfornuis. Dan mag mijn eigen fornuis blijven staan waar het in de winter staat, namelijk in onze privé keuken. Ja, ja, veel gasten hebben dit niet geweten maar afgelopen jaar is er gewoon gekookt op ons eigen privé-gasfornuis. Nu begrijpen jullie ook onze capaciteitsproblemen. Ga er maar aan staan, bij een temperatuur van veertig graden op een vierpits kooktoestel voor zeventig mensen eten koken. Maar alles went, waren we in het voorseizoen bijna in paniek als er twintig personen kwamen eten, in het naseizoen draaiden we daar onze hand niet meer voor om. Ondanks de uitbreiding van de kaart komend seizoen blijft ons motto: goed en goedkoop! Zo hoeft er bij ons geen "pane e coperta" betaald te worden. Dat scheelt in het vakantiebudget. 

Zomer

Ik vertelde al dat de zomer warm, druk en gezellig was. Omdat het voor veel gasten te warm was om voor toerist te spelen, bleven heel veel gasten lekker bij het zwembad. En de kinderen... die hebben heel, heel veel spelletjes gedaan. Soms zaten de eerste al om 8.30 achter het monopoly, risk, stratego of wat voor spel dan ook. Geweldig om te zien. Vaak denk je dat kinderen dit niet meer kunnen en er alleen nog maar met de computers gespeeld kan worden. Maar bij ons op het terras lag het bewijs dat er nog heel fanatiek spelletjes gedaan kunnen worden. Een heel leuk voorval is dat er tegen het einde van het seizoen een pion verdwenen was. Bij het spel stratego is dit echt een gemis. Maar wie schetst onze verbazing toen er, door de inzet van een gast, keurig over de post een gloednieuwe pion arriveerde. Deze was "gewoon" aangevraagd bij de fabriek. Hartverwarmend is deze inzet van campinggasten die zo meeleven met het wel en wee van onze camping. In dit kader houden wij ons dan ook aanbevolen voor uw oude spelletjes. Gooi ze niet weg, maar leg ze in de caravan. Hier krijgen ze een tweede leven en met heel veel plezier!

Dit jaar was ook de kinderanimatie even anders dan anders. Niet alleen maar gericht op de kleintjes en het knutselen, maar dit keer ook complete olympische spelen, biatlons, zaklampentochten en natuurlijk de kinderdisco. Menig ouder heeft gekeken naar de inzet van hun kroost en af en toe gedacht...: "wanneer is het onze beurt"? Linda en Janine hebben zich letterlijk en figuurlijk in het zweet gewerkt en belangrijker is...... zij komen volgend seizoen weer terug!!!! Nu we het toch over ons team hebben, er is door iedereen keihard gewerkt en liep alles als een trein.
Merlijn, Len, Jurriën, Linda, Janine en Pieter-Bas ook via deze nieuwsbrief nogmaals hartelijk dank voor jullie inzet.

Naseizoen

Toen werd het langzaam half augustus en werd het een stuk rustiger op de camping. De laatste twee gezinnen met kinderen bleven tot september en wij zullen ze niet snel vergeten. Zij kwamen uit het zuiden en dat staat natuurlijk al voor een stukgezelligheid. Neem daarbij hun  muzikale en vocale kwaliteiten en dan heb je live-muziek op het terras. Dit waren de avonden die na een druk hoogseizoen ook voor ons een gouden randje hebben.

In de maand september zakte de temperatuur en kregen we zelfs af en toe een buitje. Dit speelde de plaatselijke activiteiten wel eens parten, maar die regen was hard nodig. Zo kan ik mij herinneren dat ik mopperde tegen een inwoner van Perticara op de regen die even uit de lucht viel. Geheel terecht werd mij verteld dat die regen een zegen was voor het land en de bewoners, want iedereen snakte naar water. Door de aanhoudende droogte was de bron waar de omgeving van Perticara water uit krijgt helemaal droog. Water werd middels tankauto's aangevoerd naar een centraal punt. Op de camping hebben we daar helemaal niets van gemerkt. Uit elke kraan kwam water van zeer goede kwaliteit. Echter een sproeiverbod was er wel. Ook hebben wij aan onze gasten gevraagd om heel zuinig te zijn met water. Wij Nederlanders staan niet zo vaak stil bij dit fenomeen en wij wassen gewoon onze auto en springen meerdere keren per dag onder de douche. Maar hier krijgt het hebben van water toch een andere betekenis. Wij zullen maar niet vertellen wat de kosten van het watergebruik waren, want dan ontnemen wij jullie je nachtrust.

En toen was het eind september en... inderdaad de eerste bulldozers en kranen reden het terrein weer op. In een mum van tijd was er een groot deel van de helling tussen het eerste en tweede terras weg gegraven. De grond was perfect om te bewerken. De klei leek wel suikerzand! Inmiddels ligt al die grond weer keurig op zijn plek. Weliswaar ligt er in de helling nu een heel systeem van "matten" en drainage die er voor moeten zorgen dat alles op zijn plaats blijft liggen. Weten we weer waar "de winst" van 2003 is gebleven. Dit was trouwens wel weer een staaltje van Europese samenwerking. Een Nederlands ingenieursbureau heeft een en ander uitgerekend (nergens zulke goede dijkenbouwers… toch?), de matten komen uit Engeland en werden vervoerd door een Italiaanse vervoerder. En jullie raden het al, daar ging het mis.

Als die grond open ligt moet het zo snel mogelijk dicht om afkalven te voorkomen. De planning was dus heel strak. Toen werd het woensdag en zouden de matten komen. Maar al wat er kwam, geen matten. Na veel heen en weer bellen tussen Nederland, Engeland en Italië bleek de vervoerder gewoon de camping voorbijgereden te zijn en lagen de maten op een centraal punt. Bert dus met ons busje en een boze bui daarheen gereden en een klein deel zelf opgehaald. Een paar dagen later kwam de rest en de reactie is dan: " ach, maak je niet druk, alles komt toch goed!” Ze hebben vaak wel gelijk die Italianen, maar deze keer werkte het weer goed mee en dat is echt niet altijd zo. Hoe dan ook, het resultaat mag er zijn en de plaatsen bovenaan het eerste terras en op het tweede terras zijn nog nooit zo mooi en groot geweest!
Overigens hebben wij veel respect voor de campinggasten van het laatste uur, want zij stonden toch maar mooi tussen deze bouwactiviteiten. Er werd zelfs een helpende hand uitgestoken als dat nodig was. Toen naderde het einde van het seizoen. Inmiddels is alles winterklaar en dat is maar goed ook want gisteren viel de eerste sneeuw. Inmiddels is die sneeuw ook weer weg maar we weten weer dat het kan winteren. Wij genieten nog even van onze rust en na de feestdagen gaan we beginnen met de "interne verbouwing" van de keuken.

Beurs

Eind januari verruilen we Italië even voor een bezoek aan Denemarken en Nederland. Ja, ja, we gaan het hoger opzoeken en gaan ook onze camping promoten in Denemarken. Wij vinden die Nederlanders ontzettende leuke mensen, maar een beetje meer internationale camping vinden wij toch ook wel heel leuk. Na ons beursbezoek in Denemarken gaan we direct door naar Zuidlaren voor de Caravanna. Kom gezellig even langs! Na Zuidlaren gaan wij weer naar huis, maar op de beurs in Rosmalen wordt onze camping vertegenwoordigd door Lien. Misschien hebben jullie ons ook gemist op de kampeer- en caravanbeurs in Utrecht. Omdat deze in de maand september was, en wij dus nog volop geopend waren, is ook daar de camping vertegenwoordigd door gasten. Jasper en Co hebben daar met hart en ziel de camping gepromoot en het is geweldig dat zulke enthousiaste mensen zich daar voor aanbieden.